این پوشش های ضد حریق که به نام رنگ های منبسط شونده معروف می باشند دارای ضخامتی به اندازه 6 میلی متر می باشند. هنگامی که در برابر حرارت قرار می گیرند تا مدت زمان 2 ساعت از ساختمان در برابر حریق محافظت می کنند.
مراقبت از سازه را به این صورت انجام می دهند که با انجام واکنش های شیمیایی، گاز های خنک کننده ای را آزاد کرده و به خوبی با حرارت مبارزه می کنند. این رنگ های منبسط شونده یک لایه زغالی را تولید می کنند که دارای ضخامتی چند برابر پوشش های ضد حریق اولیه خود می شود. این پوشش های عایق دارای ضخامتی بسیار پایینی می باشند و با داشتن ظاهری دکوراتیو و زیبا بهترین گزینه و انتخاب برای استفاده در سازه ها است.


معایب استفاده از رنگ های منبسط شونده چیست

از این پوشش های ضد حریق در محیط های بسته نباید استفاده شود به این دلیل که برخی از آن ها در هنگام حریق گاز های سمی را تولید می کند که برای سلامتی مضر است. در صورت تابش نور خورشید و یا اگر در معرض اشعه ماورا بنفش قرار بگیرند و یا در صورت وجود برخی مواد شیمیایی امکان بروز تغییراتی در آن وجود دارد. در طولانی مدت امکان دارد که این مکانیزم انجام نشود بنابراین باید حتما چند مدت یک بار مورد بررسی قرار گیرد.